کد خبر : 96783تاریخ ثبت : 1396/10/4 11:04:31
پاسخی به کوتوله های سیاسی دوم خرداد؛

خاتمی؛نامی که از فتنه 88 جدا نیست/ از ممنوع التصویری تا سَقَط شدن از چشم انقلاب

خیلی از جوانان امروز که سنگ رییس جمهور دوره های هفتم و هشتم را به سینه می زنند، شاید حتی هیچ تصویر روشنی نیز از دوران ریاست جمهوری وی در ذهن نداشته باشند، برخی شاید آن دوران را اصلا به یاد هم نیاورند؛ چرا که در اوان طفولیت خود بودند.

به گزارش "دانشجونیوز" ، بازخوانی/خیلی از جوانان امروز که سنگ رییس جمهور دوره های هفتم و هشتم را به سینه می زنند، شاید حتی هیچ تصویر روشنی نیز از دوران ریاست جمهوری وی در ذهن نداشته باشند، برخی شاید آن دوران را اصلا به یاد هم نیاورند؛ چرا که در اوان طفولیت خود بودند.

پس از روی کار آمدن دولت نهم، فعالیت های رییس جمهور پیشین ایران به شدت کاهش یافت، چه اینکه با رای بالای ملت به تفکر مقابل وی در انتخابات، این فرد دست رد ملت را بر سینه خود احساس کرد.

قبول چند مسئولیت کوچک و کناره گیری از فعالیت های عمده و انجام چند سفر پرحاشیه خارجی را شاید بتوان از عمده فعالیت های او پس از ریاست جمهوری قلمداد کرد.

این در حالی بود که افراد پیرامون وی اقدام به بزرگنمایی های برخی تحرکات این رییس جمهور در دوران مسئولیتش میزدند تا اسم او را دست کم در فضای سیاسی کشور آشنا نگاه دارند.

دوران پر تلاطم رییس جمهور دوره هفتم و هشتم در حالی در بهار 84 به پایان رسید که ملت خاطرات ناخوش بسیاری را از آن سال ها در ذهن داشت، فرار برخی وزرا، پناهنده شدن تم های رسانه ای نزدیک رییس جمهور به صدای آمریکا و بی بی سی، عدم تحقق وعده های اقتصادی وی و از هه مهمتر شیوع نوعی ولنگاری فرهنگی- مذهبی ناشی از آغاز جنگ نرم و عدم برنامه ریزی دولت برای مقابله با ایت پدیده.

نکته جالب این جاست که فردی مسئولیت وزارت فرهنگ رییس جمهور سابق را بر عهده گرفت که خود به اوج انحطاط رسیده بود و در زمان لازم از کشور گریخت و پناهنده انگلیس و مجری برنامه های ضد انقلاب شد.

مردم هنوز به خوبی به یاد دارند که بدترین توهین ها به دین و اسلام و ائمه در کشور جمهوری اسلامی، تنها در آن سال ها اتفاق افتاد و دولت وقت هم با سوء استفاده از نام آزادی اجازه چاپ هر توهینی را به تریبون های داخلی دشمنان می داد.

این موضوع آن قدر فاجعه بار شد که امام خامنه ای (مد ظله) با تذکر شدیدالحن خودشان، برخی روزنامه ها را سنگر داخلی دشمن خواندند و خواستار اتمام لجن پراکنی ها بر علیه نظام در این روزنامه ها شدند.

از توهین های متعدد به نمادهای اسلامی که بگذریم، تازه به ماجراهای متعدد معاندانه علیه نظام در این دو دولت می رسیم؛ قتل های ذنجیره ای، فتنه هفتاد و هشت و ترور شخصیت برخی بزرگان نظام در آن روزگار از جمله این اقدامات بود.

اقدامات و فتنه هایی که هر کدام هدفی جز انحلال و نابودی نظام جمهوری اسلامی ایران را نداشت و اگر نبود بصیرت مردم و رهبری امام خامنه ای(مدظله) معلوم نبود کشور به تاراج چه کسانی می رفت؟!

بررسی اجمالی اتفاقاتی که در دوران پرتلاطم هفتم و هشتم ریاست جمهوری رخ داد، خود مجالی طولانی تر می طلبد، اما بناست در این مقال به طرفداری کاریکاتور وار برخی کودکان و کوتوله های سیاسی از رییس جمهور نامحبوب دولت های هفتم و هشتم بپردازیم.

شاید بتوان این جمله طلایی را به عنوان سرلوحه و چکیده این نوشته به حساب آورد که" تصاویر همیشه مهم تر از واقعیات هستند."

از این رو که در اذهان نوپایان حرکت های سیاسی که برخی دانشجویان و جوانان این روزها را شامل می شوند، تصویری وهم آلود از آن دوران به جا مانده است، تصویری که نه خودشان، بلکه پیروان کر و کور رییس جمهوری سابق برای آنها به یادگار گذاشته اند.

آزادی بی حد و حصر بیان، ظاهر روابط و مطالعه همان چیزهایی است که در اذهان کوتوله های سیاسی امروز و برخی جوانان بی دغدغه و بی مطالعه به عنوان دوران ریاست جمهوری 76 الی 84 نقش بسته است، تصویری که البته بوی بسیار کمی از واقعیت های آن زمان برده است.

اگر همین الان، با در نظر گرفتن همه گیر شدن اینترنت به عنوان یک منبع بزرگ اطلاعاتی، از یک به ظاهر طرفدار رییس جمهور دوران اصلاحات بپرسید که چرا دوران هشت ساله وی را طلایی می داند، جوابی به شما ندهد جز همین جملاتی که در بالا آورده شد و دیگر هیچ!

حال اگر از او درباره وقایع سیاسی و عدم توانایی دولت در عمل به وعده ها و جمع کردن بحران های آن روزهای کشور بپرسید، شاید هیچ جوابی برای شما نداشته باشد؛ چرا که اساسا از واقعیت های آن دوران چیزی نمی داند و فقط تصویر ارائه شده دروغینی از آن زمان در ذهنش نقش بسته است.

از واقعیت ها خبر ندارد چون اساسا در آن زمان یک طفل بوده و دنبال کسب اطلاع هم نمی رود چون نسبت به این مقوله بی دغدغه است.

پیگیری سیاست به اصطلاح تنش زدایی اما معرفی به عنوان محور شرارت جهان، عدم توانایی در عمل به وعده های اقتصادی انتخاباتی خود، بحران بازگشتن سفرای خارجی از کشور، توهین به اسلام و مبانی آن در روزنامه ها، فرار برخی وزرا و معاونین و مشاوران دولت به آمریکا و انگلیس، عدم مقابله با شبیخون فرهنگی دشمن، درج اخبار سری و فوق سری کشور توسط روزنامه ها، غائله کوی دانشگاه و فتنه هفتاد و هشت، توهین علنی به علمای اسلام در شریات و ده ها ناکارآمدی و فضاحت دیگر از جمله واقعیت های این دولت ها در کارنامه سیاه برجا گذاشته خود است.

دست دادن به زنان نامحرم به بهانه متمدن بودن، مصاحبه با خبرنگاران بدحجاب، مطرح کردن لطیفه های مغرضانه در مورد باورهای دینی و زیر سؤال بردن بسیاری از مبانی فقهی گوشه ای از ول انگاری این مهره سوخته سیاسی را در دین نمایان کرد.

دیگر از نقش سیاه رییس جمهور دولت هفتم و هشتم در فتنه 88 چیزی نمی گوییم که ناگفته معلوم و مشخص است که وی در راس حرم فتنه آمریکایی اسرائیلی برای براندازی نظام نقش آفرینی می کرد و هرگز نام وی از فتنه ننگین 88 پاک نخواهد شد.

حال باید تصریح کرد که ممنوع التصویری کمترین حرکتی است که می توان نسبت به این ساقط شده از چشم انقلاب اجرا کرد.

نیما دشتی

انتهای پیام/

اخبار مرتبط
    کلمات کلیدی
    ثبت دیدگاه