کد خبر : 97520تاریخ ثبت : 1397/10/4 12:02:08
وقتی عوام سرمشق خواص شدند؛

در 9 دی مردم منتظر خواص بی بصیرت نماندند

بصيرت مردم به درجه ای از باروری رسيد كه نمونه آن را در راهپيمايی نهم دی ماه می توان ديد و مردم نشان دادند پيرو ولی فقيه هستند و منتظر برخی خواص بی بصيرت نمی مانند. سكوت خواص در برابر فتنه به منزله حمايت از آن است. اين موضعی است كه تكليف بسياری از خواص را روشن می كند و ماهيت واقعی عملكرد آنان را در انظار عمومی هويدا می سازد.

به گزارش "دانشجونیوز" ، در تاریخ اسلام هر کجا خواص سکوت کردند فتنه های بزرگی روی داده است و در تاریخ انقلاب اسلامی هم خواصی بودند که در آزمون های انقلاب شکست خوردند و باعث بوجود آمدن فتنه های گوناگونی همچون حوادث سال 88 شدند.

 

اگر خواص یک جامعه به انحراف کشیده شوند و نتوانند در مواقع حساس بین حق و باطل انتخاب درستی نمایند، قطعا کار آن جامعه به جایی کشیده می شود تا جایی که کسی همچون علی(ع) عزل می شود و یا هم چون حسین(ع) به مسلخ کربلا برده می شود.

 

نمونه های بسیاری در تاریخ صدر اسلام وجود دارد که می توان به آن ها اشاره نمود. سعد ابن ابی وقاص از صحابه برجسته و از شخصیت های شجاع صدر اسلام که در جنگ بدر و احد حضور فعال داشت، قادسیه و مدائن به فرماندهی او فتح شد امّا وی در دوران حساس پس از رحلت پیامبر اعظم (ص) نتوانست در مسیر حق باقی بماند و عافیت طلبی و دنیاگرایی و رفاه زدگی او را فریفته ساخت و در سقیفه زمین گیر ساخت.

 

زبیر بن عَوام از دیگر خواص برجسته صدر اسلام می باشد. وی از نخستین کسانی بود که به اسلام گروید و در دوران رسول الله (ص) از نزدیک ترین یاران حضرت بود. او چنان در راه اسلام می جنگید که به "سیف الاسلام" ملقب گشت. زبیر پس از جریان سقیفه وقتی دید حضرت علی (ع) را با اهانت به مسجد می برند، در حمایت از امیرالمومنین (ع) شمشیرکشید، اما وی به همراه طلحه یکی دیگر از بزرگان صدر اسلام بر روی امیرالمومنین(ع) شمشیر کشیدند و جنگ جمل را به راه انداختند.

 

شَبث بن ربعی یکی از صحابی بود که در فتنه سال 62 هجری مردود شد. وی  در شورش های دوران عثمان علیه خلیفه نقش اساسی داشت و حتی در جنگ صفین از جانب حضرت علی (ع) برای مذاکره با معاویه انتخاب شد، اما وقتی جریان حکمیت پدید آمد، وی بصیرت و شناخت کافی نسبت به قضایا بدست نیاورد و از همین رو پس از جریان حکمیت به صف خوارج پیوست و رویاروی علی (ع) قرار گرفت. شبث در روزگار امام حسین (ع) نیز نتوانست جبهه حق را از باطل تشخیص دهد و با وجود آن که به ابی عبدالله (ع) نامه نوشته بود و حضرت را به کوفه دعوت کرده بود، اما با تهدید و تطمیع ابن زیاد در برابر کاروان امام حسین (ع) صف آرایی نمود.

 

تاكيد بر نقش خواص به خاطر نقشی است كه اين قشر از جامعه در هدايت يا جهالت مردم دارند. در شرايط فتنه نقش خواص حفظ يكپارچگی و اتحاد در برابر دشمن است اما بعضی از آن ها طوری عمل كردند كه اعتماد مردم نسبت به اين اشخاص كمرنگ شد. نخبگان سياسی در شرايطی كه فتنه ای رخ دهد بايد به روشنگری جامعه بپردازند چون سكوت و كنار كشيدن آنها به جريان فتنه كمك می كند.

 

در فتنه سال 88 هم چهره هايی كه سال ها امين مردم بودند، تلاش می كردند بذر ترديد و دودلی را در ميان مردم بيفكنند و به جاي هدايت گری جهالت را در جامعه ترویج دهند. اما بصيرت مردم به درجه ای از باروری رسيد كه نمونه آن را در راهپيمايی نهم دی ماه می توان ديد و مردم نشان دادند پيرو ولی فقيه هستند و منتظر برخی خواص بی بصيرت نمی مانند. سكوت خواص در برابر فتنه به منزله حمايت از آن است. اين موضعی است كه تكليف بسياری از خواص را روشن می كند و ماهيت واقعی عملكرد آنان را در انظار عمومی هويدا می سازد.

 

مقام معظم رهبری درباره نقش خاص خواص می فرمايند: « شك خواص، پايه‌ حركت صحيح جامعه‌ اسلامى را مثل موريانه می‌جود. اينكه خواص در حقايق روشن ترديد پيدا كنند و شك پيدا كنند، اساس كارها را مشكل می‌كند.»

 

حال در سال 88 هم انحراف بعضی از خواص كشور در پديد آمدن و استمرار فتنه آن سال بسيار اثرگذار و دامنه دار بود. معظم‌له در يكی از سخنرانی‌های خود درباره نقش خواص در به ‌وجود آمدن حادثه كربلا می‌ فرمايند: «وقتی امام حسين (ع) قيام كرد - با آن عظمتی كه در جامعه‌ اسلامی داشت - بسياری از خواص به نزدش نيامدند و به او كمك نكردند. ببينيد وضعيت در يك جامعه، تا چه اندازه به وسيله‌ خواصی كه حاضرند دنيای خودشان را - به راحتی - بر سرنوشت دنيای اسلام در قرن‌های آينده ترجيح دهند، خراب می‌شود»

 

در یک نگاه ساده می توان خواص را در فتنه به دو دسته تقسیم بندی کرد، یک دسته آن هایی که حامیان فتنه بوده اند و دسته ای دیگر مخالفین فتنه، اما دسته­ ی سومی هم وجود دارد و آن کسانی هستند که در مقابل فتنه تا مدت ها موضع روشن و محکمی نداشتند و اگر هم موضعی گرفته ­اند حاضر به روشنگری نشده اند.

رهبر معظم انقلاب در مورد این دسته از افراد می فرمایند: « وقتی در داخل فتنه، کسانی اسلام و شعارهای نظام اسلامی را نفی می کنند، انتظار از خواص این است که مرزشان را مشخص کنند، موضعشان را مشخص کنند. دو پهلو حرف زدن کمک کردن به غبار آلودگی فضاست، این کمک به رفع فتنه نیست، کمک به شفاف سازی نیست. کمک این است که شفاف سازی کنید، دشمنی دشمن را معرفی کنید که این کار باعث شکست فتنه خواهد شد» این دسته کسانی بودند که بسترساز فتنه شده و راه را برای عوامل اصلی داخلی و خارجی باز کردند.

 

با مرور برخی از مواضع رهبری در فتنه 88 می‌توان به‌خوبی دريافت كه برخی از خواص انقلاب طی اين دوره از ريل انقلاب پياده شدند و نتوانستند آن گونه كه شاخص شرع و عقل حكم می‌كند، تصميم‌ گيری كنند. رهبری در يكی از سخنرانی های خود در آن سال می فرمايند: «نخبگان بدانند هر حرفی ، هر اقدامی، هر تحليلی كه به آنها كمك بكند، اين حركت در مسير خلاف ملت است. همه‏ ما خيلی بايد مراقب باشيم، خيلی بايد مراقب باشيم؛ مراقب حرف زدن، مراقب موضع‏گيری كردن، مراقب گفتن‏ها، مراقب نگفتن‏ها. يك چيزهايی را بايد گفت، اگر نگفتيم، به آن وظيفه عمل نكرده‏ايم. يك چيزهايی را بايد بر زبان نياورد، بايد نگفت، اگر گفتيم، برخلاف وظيفه عمل كرده‏ايم. نخبگان سر جلسه‏ امتحانند، امتحان عظيمی است. در اين امتحان، مردود شدن، رفوزه شدن، فقط اين نيست كه ما يك سال عقب بيفتيم، سقوط است.»

 

حماسه نهم دی پایان فتنه 88 بود اما پایان فتنه ها نبود. فتنه 88 زنگ بیدار باش خواص بود و این مسئله را نمایان ساخت که سطح بصیرت توده مردم و عوام از بسیاری از خواص بالاتر است، در واقع فریادهای کوبنده مردم در راهپیمایی 9 دی تأکیدی مجدد به هشدارهای مستمر رهبر بیدار انقلاب مبنی بر هوشیاری و بصیرت خواص و نخبگان جامعه بود.

 

انتهای پیام/

اخبار مرتبط
کلمات کلیدی
ثبت دیدگاه