۞ امام علی (ع) می فرماید:
هر کس از خود بدگویی و انتقاد کند٬خود را اصلاح کرده و هر کس خودستایی نماید٬ پس به تحقیق خویش را تباه نموده است.

موقعیت شما : صفحه اصلی » استان » دانشگاه ها » دل نوشته دانشجویی
  • شناسه : 291981
  • ۳۰ آذر ۱۳۹۸ - ۲۳:۰۸
  • نویسنده : فاطمه تاجیک
فریاد انتظار سر می دهیم اما هیچ آداب انتظار  را نمی دانیم
فریاد انتظار سر می دهیم اما هیچ آداب انتظار  را نمی دانیم
دل نوشته دانشجویی؛ فاطمه تاجیک

فریاد انتظار سر می دهیم اما هیچ آداب انتظار را نمی دانیم

یکی امشب یک دقیقه بیشتر در غفلت خود به سر می برد و یکی امشب یک دقیقه بیشتر به شما نزدیک تر می شود!

به گزارش “دانشجونیوز“؛ می خواهم از سال های دوری بگویم که هر ثانیه اش به اندازه یک قرن بدون شما گذشت اما دل که پر باشد مجالی برای خوب گفتن نمی دهد. از ندبه های دلگیر  جمعه ها بگویم یا آل یاسین…؟ از نیمه شعبان هایی که پشت سر هم سپری شد یا از سه شنبه های مهدوی؟ از طعنه ها و گلایه هایی بگویم که ما را دیوانگانِ خوش خیال می دانستند یا از فرج خواندن و ختم صلوات ها…؟

مگر منتظر وقت و بی وقت می شناسد؟

گاهی با خودم فکر می کنم میان این همه شلوغی ها چقدر شما را گم کرده ایم…! فریاد انتظار سر می دهیم اما هیچ آداب انتظار را نمی دانیم! مگر منتظر وقت و بی وقت می شناسد؟ هر روز برای او جمعه و نیمه شعبان است. منتظر فقط یک چیز را می داند و بس! آن اینکه خود را مهیای آمدن کند.

ما که ته دغدغه هامان، افزایش بنزین و نان است، بهشتمان هم خوب خوردن و خوب گشتن است… ما را چه به امام و دین…؟ ما را چه به اینکه خدا امر به دین کرد و در کنارمان به جرم دینداری جان می دهند؟ ما را چه به ستم ها و حق کشی ها؟ جای خوابمان خوب باشد کافی است. دنیای ما ختم می شود به خودمان! «الدنیا مزرعة الاخرة» را برای خودمان تفسیر کردیم که خوب از مزرعه رفاه دنیا استفاده ببریم.

چقدر یلدای انسان ها متفاوت است…

راستی آقا جان! می گویند امشب شب یلداست. چقدر یلدای انسان ها متفاوت است… یکی امشب یک دقیقه بیشتر در غفلت خود به سر می برد و یکی امشب یک دقیقه بیشتر به شما نزدیک تر می شود! هر کس امشب خودش انتخاب می کند که یک دقیقه بیشتر به شما نزدیک تر شود یا دورتر! گرچه ما هر روز در انتخابیم و خود نمی دانیم که با انتخابمان در لشکر حسین زمان می رویم یا در تقابل او…!

اینگونه است که می شود: «:کُلُّ یومٍ عاشورا و کُلُّ أرضٍ کَربلا» من اما نمی دانم یلدایم را کجا و چگونه خواهم گذراند! شاید در میان جمعی شلوغ… شاید در حال انجام کاری… شاید زمزمه کنان: «بِنَفسی أنتَ مِن نازِح ما نَزَحَ عنًا… بِنَفسی أنتَ اُمنِیًة شائق یِتَمَنًی»

انتهای پیام/

پاسخ دادن

ایمیل شما منتشر نمی شود. فیلدهای ضروری را کامل کنید. *

*