۞ امام علی (ع) می فرماید:
هر کس از خود بدگویی و انتقاد کند٬خود را اصلاح کرده و هر کس خودستایی نماید٬ پس به تحقیق خویش را تباه نموده است.

موقعیت شما : صفحه اصلی » استان » خبر وسط » دانشگاه ها » فرهنگی » یادداشت
  • شناسه : 293869
  • ۲۰ بهمن ۱۳۹۸ - ۱۷:۰۴
  • نویسنده : پریسا اندیده
آیا تنها فریاد انتقام کافی است؟!
آیا تنها فریاد انتقام کافی است؟!
یادداشت دانشجویی؛ پریسا اندیده

آیا تنها فریاد انتقام کافی است؟!

در روزهایی که هیجان جشنواره فیلم فجر بر جامعه هنری حاکم است، خبری از توجه به فیلم ارزشی «23نفر» نیست.

به گزارش “دانشجونیوز“؛ این روزها در شلوغی دهه فجر، هیجان جشنواره فیلم فجر بر جامعه هنری حاکم است. همه ی فیلم ها معرفی شده و از شروع زمان فروش بلیط های جشنواره، رکوردهایی برای برخی از فیلم ها ثبت شده است. در این میان خبر از توجه به فیلم های ارزشی مثل «۲۳نفر» نیست. فیلمی که برای ساخته شدن و رسیدن به جشواره توجه شهید سلیمانی را داشت.

حرف از قصه های تکراری است از فریادهای تو خالی… ماجرا از بی مهری است از نادیده گرفتن است. حرف از کمک های مالی سردار سلیمانی نیست چرا که دیگر همه می دانند سپاه قدس پولی نداشته که برای کمک تقدیم جامعه هنری کند؛ اما شهید وقت و توجه خود را تقدیم این فیلم کرد که با هیچ رقمی قابل قیاس نیست. اما امروز نیست که این فیلم را بر روی سینماها ببیند.

در نبود شهید سلیمانی، جای مردم هم در اکران این فیلم خالیست. بی مهری های تماشاچیان برای این فیلم، مسبب رقم خوردن شکست برای این کار می شود. آیا تنها فریاد انتقام برای حمایت از آرمان ها و ارزش های کشور کافی است؟! کجا رفتند همه ی آن هایی که خود را  سلیمانی می دانستند؟! از نظر من اگر امروز سردار سلیمانی در کالبد تن می بود، حتما برای تماشای این فیلم به سینما می رفت.

برای سلیمانی بودن حتما نباید لباس رزم پوشید و به دل دشمن زد. همین که زمان های مهم در مکان های لازم باشیم تا از آرمان های انقلاب دفاع کنیم کافی است. زمان شناسی و تشخیص اولویت ها از ما یک سلیمانی می سازد. در این شرایط که کشور در جنگ رسانه ای قرار دارد، تنها با انسجام فرهنگی و تبیین آرمان های اساسی نظام برای نسل های حال و آینده است که می توان فریادهای انتقام ملت را به ثمر رساند.

تا کی قرار است شاهد تاراج بیت المال توسط فیلم سازانی باشیم که سعی در تخریب فرهنگ ایرانی_اسلامی دارند و یا با سوء استفاده از عدم آگاهی مردم، حقیقت را وارونه یا با تردید به خورد مردم می دهند. برای نمونه مردمی که به چشم، جنایات ریگی و اطرافیانش را ندیده اند. فیلمی مثل «وقتی که ماه کامل شد» گویای تمام حقیقت نبود.

این فیلم اصلا برای آگاهی مردم کافی نبود. حتی این زمینه را ایجاد کرد که در سال های آینده شاهد فیلم هایی برای تطهیر ریگی هم در این کشور باشیم. مثل تطهیری که در انتخابات ۹۶ برای جانیان مجاهدین خلق در دهه ۶۰ صورت گرفت. مثل امروز که برخی سعی دارند جنایات آمریکا که یک نمونه اش ترور شهید سلیمانی است را با مذاکره تطهیر کنند.

در اتفاقات اخیر، همبستگی تمام کشور با سلاح رسانه از هم پاشید، چرا که ملت مثل همیشه از آگاهی کامل برخوردار نبود. آیا بهتر نیست وقت و مال خود را خرج اثرهایی کنیم که برای آگاهی و صلاح ما ساخته می شوند و با حمایت از این اثرهای ارزشی، در سینماها مثل سلیمانی پاسدار انقلاب خود باشیم؟

چرا باید کارهای هنرمندانی که روزی حامی دولت بودند و تَکرار می کردند تا ۱۴۰۰ با روحانی و با تمام اتفاقات سخت مقابل صلاح و آرامش مردم ایران ایستاده بودند، بیشترین توجه را داشته باشند؟! آیا حقیقتا این فیلم ها از استانداردها برخوردارند؟! کسانی که تا دیروز جشنواره فیلم فجر را تحریم می کردند امروز برای شهرت و ثروت بیشتر به التماس برای دیدن فیلم هایشان افتاده اند.

تحریم را اربابان غربی، خود دیکته کرده اند تا باز ضربه ی دیگری بر پیکر همبستگی ایران باشند. واقعا انصاف است پول و وقت خود را صرف این افراد کنیم؟ اینان هنرمند نیستند بلکه دزدان مال و فکر ما هستند و با بی رحمی تمام جانمان را هم تقدیم اربان خود می کردند اگر امثال سلیمانی ها نبودند که جان دهد…

انتهای پیام/

پاسخ دادن

ایمیل شما منتشر نمی شود. فیلدهای ضروری را کامل کنید. *

*