چهارشنبه, ۱۴ خرداد , ۱۳۹۹
12 شوال 1441
Wednesday, 3 June , 2020
۞ امام علی (ع) می فرماید:
هر کس از خود بدگویی و انتقاد کند٬خود را اصلاح کرده و هر کس خودستایی نماید٬ پس به تحقیق خویش را تباه نموده است.

موقعیت شما : صفحه اصلی » خبر فوری » خبر وسط » دانشگاه ها » فرهنگی » یادداشت
  • شناسه : 296379
  • ۱۰ اردیبهشت ۱۳۹۹ - ۱۲:۴۸
  • نویسنده : محمد حیدری
سینمایی که مدیون انقلاب است
سینمایی که مدیون انقلاب است
یادداشت دانشجویی/ محمد حیدری

سینمایی که مدیون انقلاب است

بعد از سود کلان فیلم سازان از اخراجی های بود که بخش خصوصی به این نتیجه رسید که می تواند در سینما سرمایه گذاری کند و وارد این عرصه شد.

به گزارش دانشجونیوز؛ محمد حیدری/ به خوبی یادمان می آید روزگاری را که پس از مرگ آرنولدهای وطنی روی پرده سینما و بازنشسته شدن امثال جمشید هاشم پور، فیلم های سینمایی ایران از سه دسته خارج نبودند:
یا فیلم هایی بودند که سازندگان آن تز روشنفکری داشتند و مردم را آدم فرض نمی کردند!
یا فیلم های جلفی که صرفا با جلف بازی و طنز سخیف به دنبال سرگرم کردن مردم بود!
و یا فیلم های سیاسی که معمولا ضد انقلاب بود!

البته همه این فیلم ها گذشته از محتوا و ژانر و … یک اشتراک داشتند و آن هم این بود که هیچکدام توفیقی در گیشه نداشتند!

همین وضعیت باعث تعطیلی سینماهای کشور و عدم رغبت بخش خصوصی برای ساخت فیلم شده بود. اگر هم فیلم در خور توجهی گاها ساخته می شد، معمولا با حمایت سازمان های دولتی مانند بنیاد فارابی بود.

اما در سال ۸۶ با اکران اخراجی های ۱ و پس از آن اکران سری های بعدی آن، تمام رکورد ها سینمایی در گیشه شکسته شد و عناوین پرفروش ترین و پر مخاطب ترین فیلم های سینمای ایران به فیلم های ده نمکی تعلق گرفت.

همین مسئله باعث برکات فراوانی برای سینمای ایران شد.

بعد از اقبال مردم از اخراجی ها و داستان قاچاق آن فیلم بود که مراجع سینمایی و قضایی داستان قاچاق فیلم را بیش از پیش پیگیری کردند و کار به جایی رسید که می توان گفت دیگر با مسئله ای به نام قاچاق فیلم روی پرده مواجه نسیتیم.

بعد از فروش اخراجی ها بود که مردم با سینماها آشتی کردند و صنعت سینما جان دوباره ای گرفت و همین مسئله باعث بازسازی و یا افتتاح سینماهای جدید در کشور شد.

بعد از سود کلان فیلم سازان از اخراجی های بود که بخش خصوصی به این نتیجه رسید که می تواند در سینما سرمایه گذاری کند و وارد این عرصه شد.

شاید می توان گفت اگر نبود فیلم اخراجی ها، این همه اتفاق مثبت برای سینمای ایران رخ نمی داد.

اما در سال ۹۹ مجددا فیلمی از خانواده انقلاب اسلامی در حال باز کردن مسیری برای سینمای ایران است که برکات آن در آینده بیش از پیش روشن خواهد شد.

فیلم “خروج” به کرگردانی ابراهیم حاتمی کیا در این دوران کرونا به جای پرده های عریض و طویل سینما بر روی تلویزیون های خانگی در حال اکران است و مردم مشتاق، تماشای آن را در خانه تجربه می کنند.

این اتفاق که برای اولین بار است در سینمای ایران رخ می دهد، سال هاست در دنیا روشی مرسوم جهت فروش فیلم است.

روشی که به دلیل حذف حق سینمادار از اکران، حاشیه سود بیشتری برای سازندگان فیلم بوجود می آورد و اگر این اتفاق در سینمای ایران نیز مرسوم شود آن را حاصل تلاش حاتمی کیا و تهیه کنندگان فیلمش باید دانست.

اخراجی ها و حالا خروج، خط شکن سینمای ایران در روش های جذب مخاطب و کسب سود مالی برای تهیه کنندگان بوده اند و از همین رو می توان حیات سینمای ایران را مدیون جریان فکری سازندگان این فیلم ها، یعنی جریان انقلاب دانست.

انتهای پیام/

پاسخ دادن

ایمیل شما منتشر نمی شود. فیلدهای ضروری را کامل کنید. *

*