چهارشنبه, ۱۴ خرداد , ۱۳۹۹
12 شوال 1441
Wednesday, 3 June , 2020
۞ امام علی (ع) می فرماید:
هر کس از خود بدگویی و انتقاد کند٬خود را اصلاح کرده و هر کس خودستایی نماید٬ پس به تحقیق خویش را تباه نموده است.

موقعیت شما : صفحه اصلی » ایران و جهان » خبر وسط » دل نوشته دانشجویی » فرهنگی
  • شناسه : 296403
  • ۱۱ اردیبهشت ۱۳۹۹ - ۱۸:۳۲
  • نویسنده : زینب حسن پور
در وصف تو می نویسم معلم مهربانم…
در وصف تو می نویسم معلم مهربانم…
دل نوشته دانشجویی/ زینب حسن پور

در وصف تو می نویسم معلم مهربانم…

در توصیف معلمی می نویسم که با تمام مشکلات و آلام روحی و روانی در این شرایط، به دنبال تولید محتوای آموزشی مناسب برای دانش آموزان است.

به گزارش “دانشجونیوز“؛ زینب حسن پور/ برای تو می نویسم معلم مهربانم… در وصف معلم واژه های بسیار بکار رفته… گوهر بی همتا، شمع فروزان، گنجینه های حکمت… اما این روزها به نظر می رسد که می بایست به دنبال واژه ای دیگر برای توصیف مقام شامخ معلمان بود!
نمی دانم! شاید این همه فداکاری و دلسوزی در قالب واژه ها نمی گنجد و باید به ناتوانی کلمات در مقابل عظمت روح معلمان و توصیف این همه صفات عالیه، زبان به اعتراف گشود. واقعا نمی دانم در توصیف معلمی که بر روی تخت بیمارستان سرم به دست در حال تدریس آنلاین است چه کلمه ای باید بکار برد…
در توصیف معلمی که با تمام مشکلات و آلام روحی و روانی در این شرایط، به دنبال تولید محتوای آموزشی مناسب برای دانش آموزان است. او که عاشقانه نگران کودکانی است که در خانه مانده اند و از آموزش محرومند… نگران حالشان، نگران آینده شان و نگران…
چقدر صادقانه به فضای خالی مدرسه، به کلاس های خالی می نگرد و اشک می ریزد که مدرسه بدون هیاهوی بچه ها چه دلگیر است. اصلا دیگر مدرسه نیست. چه بنامم تو را که این همه خوبی… این شکوه ایثار را چه واژه ای معنا می کند؟!
فرزندان سرزمینم در دستان مهربان تو رشد کرده اند و به بار نشسته اند. هرکجا که بنگری هر نوع موفقیتی که باشد سر منشا آن آموزش و تربیت های معلمی دلسوز از جنس نور را می بینی که استعدادی را به شکوفایی رسانده و بذری را در جای مناسب کاشته و آبیاری کرده که چنین زیبا به ثمر رسیده است .
عظمت وجود معلمین حقا که با شغل انبیا برابری می کند و چه قیاس زیبایی و چه خوش درخشیده اند آن معلمانی که صادقانه و دلسوزانه تلاش کرده اند. آن ها که اجرشان نه تنها مزد دنیوی که در مقابل عملشان ذره ای ارزش ندارد؛ بلکه اجر اخروی و معنوی است که پاداش حقیقی و واقعی این همه عشق و فداکاری است.
پس تو ای معلم! ای استاد! ای عشق، ای شور هستی!
قلمم در مقابل تان کم آورده است و فقط می توانم بگویم که دوستتان دارم و تا ابد مدیون فداکاری هایتان خواهم بود. می ستایم شما را و وجود گرانقدرتان را ارج می نهم. (فرشتگان در اندیشه های شکوهمند ابدی و بی پایان غرقند)

انتهای پیام/

برچسب ها

پاسخ دادن

ایمیل شما منتشر نمی شود. فیلدهای ضروری را کامل کنید. *

*