شنبه, ۲۹ شهریور , ۱۳۹۹
2 صفر 1442
Saturday, 19 September , 2020
۞ امام علی (ع) می فرماید:
هر کس از خود بدگویی و انتقاد کند٬خود را اصلاح کرده و هر کس خودستایی نماید٬ پس به تحقیق خویش را تباه نموده است.

موقعیت شما : صفحه اصلی » خبر وسط » یادداشت
  • شناسه : 298557
  • ۱۴ مرداد ۱۳۹۹ - ۱۸:۲۸
  • نویسنده : راضیه دریاییان
مشروطیت و عدالت خواهی به قیمت خون و تحصن!
مشروطیت و عدالت خواهی به قیمت خون و تحصن!
یادداشت دانشجویی/ ریحانه دریاییان

مشروطیت و عدالت خواهی به قیمت خون و تحصن!

عین الدوله در رسیدن به صدرات ابتدا با آزادی خواهان و علما و کسانی که در عزل امین السلطان کوشیده بودند؛ از در دوستی و ملاطفت در آمد اما کمی بعد چون مردی خودخواه و جاهل و از مصالح کشور بی‌خبر بود طریق استبداد پیش گرفت.

به گزارش “دانشجونیوز“؛ راضیه دریاییان/ پس از کشته شدن ناصرالدین شاه و پادشاهی مظفرالدین شاه، عین‌الدوله ملقب به اتابک حاکم تهران و سپس وزیر داخله شد. وی در ۱۲۸۲شمسی (تقویم جلالی) صدر اعظم شاه گردید.

عین الدوله در رسیدن به صدرات ابتدا با آزادی خواهان و علما و کسانی که در عزل امین السلطان _صدر اعظم سابق مظفر الدین شاه_ کوشیده بودند؛ از در دوستی و ملاطفت در آمد اما کمی بعد چون مردی خودخواه و جاهل و از مصالح کشور بی‌خبر بود طریق استبداد پیش گرفت.

عده‌ای از اصلاح خواهان و ناراضیان از اوضاع در اواخر سال ۱۳۲۲ انجمنی مخفی برای مشروطه کردن ایران تشکیل دادند و از علمای تهران آقا سید محمد طباطبایی که همواره در بیداری مردم سعی داشت با خیالات ایشان کمال همراهی را ظاهر نمود و چون در اوایل سال ۱۳۲۳ نسخه‌هایی از عکس های مسیو نوز رئیس بلژیکی گمرک به دست وعّاظ و علما افتاد که در آن نوز عمامه بر سر گذاشته و عبا بر دوش گرفته بود، این موضوع را به عنوان توهین به اسلام بهانه کردند و بر سر منبرها به حکومت وقت حمله بردند و در این کار آقا سید عبدالله بهبهانی که از عین الدوله بسیار رنجیده بود پیشقدم معترضین شد. اما عین‌الدوله اعتنایی به این هیاهو نکرد بلکه روز به روز بر اقتدار خود افزود و برای آنکه دست قیام کنندگان به شاه نرسد مظفرالدین شاه را به اسم معالجه و بیماری روانه ی فرنگستان نمود و به این ترتیب تا برگشتن شاه از فرنگ مخالفین به نسبت آرام شدند.

مخالفین عین الدوله و علمای تهران که در رمضان ۱۳۲۳ با یکدیگر بر ضد او اتحاد کرده بودند، در شانزدهم شوال همین سال به حضرت عبدالعظیم رفتند و خصومت بین ایشان و عین الدوله علنی گردید و انقلاب شروع شد.

بعد از برگشت مظفرالدین شاه و پس از مدتی گفت و گو بین مهاجرین و دربار بالاخره علما در ۱۶ ذی القعده ۱۳۲۳ به احترام تمام به تهران برگشتند و به فرمان شاه قرار شد که مستدعیات ایشان را عین الدوله با تأسیس عدالتخانه برآورده کند. این پیش آمد که در حقیقت شکست عین‌الدوله بود مردم را بر ضد او جری تر کرد و درخواست عدالتخانه و مشروطیت علنی شد و اولین فتح این جماعت عزل عین الدوله از حکومت پایتخت بود.

عین‌الدوله بعد از برگرداندن علما باز رفتار خود را تغییر نداد بر اثر فشار عین‌الدوله و استبداد او مردم بار دیگر به هیجان آمدند و این بار در مسجد جامع تهران اجتماع کردند و علناً از عین الدوله و اجرای فرمان تأسیس عدالتخانه را از شاه خواستند. این دوره برای پراکنده کردن مجتمعین مامورین نظامی به اطراف مسجد فرستاد و در کشمکش بین دو طرف، دو تن از آزادی خواهان کشته شدند.
علما به قم رفتند و تجار و جمعی از مردم پایتخت به سفارت انگلیس تحصن جستند.

عاقبت شاه عین الدوله را معزول کرد و میرزا نصرالله خان نائینی مشیرالدوله را که وزیر امور خارجه بود به جای او صدرات داد و در چهاردهم جمادی الثانی ۱۳۲۴ فرمان مشروطیت صادر گردید و در ۱۸ شعبان همان سال اولین مجلس شورای ملی ایران تشکیل و قانون اساسی تدوین شد و شاه آن را در ۱۴ ذی القعده امضا کرد و ۵ روز پس از آن فوت نمود.

 

انتهای پیام/

پاسخ دادن

ایمیل شما منتشر نمی شود. فیلدهای ضروری را کامل کنید. *

*