دوشنبه, ۳۱ شهریور , ۱۳۹۹
4 صفر 1442
Monday, 21 September , 2020
۞ امام علی (ع) می فرماید:
هر کس از خود بدگویی و انتقاد کند٬خود را اصلاح کرده و هر کس خودستایی نماید٬ پس به تحقیق خویش را تباه نموده است.

موقعیت شما : صفحه اصلی » خبر وسط » یادداشت
  • شناسه : 298547
  • ۱۴ مرداد ۱۳۹۹ - ۱۱:۴۳
  • نویسنده : پریسا حیاتی
چرا اسرار آیت مسکوت ماند؟!
چرا اسرار آیت مسکوت ماند؟!
یادداشت دانشجویی/ پریسا حیاتی

چرا اسرار آیت مسکوت ماند؟!

شهید حسن آیت دقیقا روزی که قرار بود در مجلس برای مخالفت با انتخاب میرحسین موسوی به عنوان وزیر امور خارجه ایران، مدارکی ارائه کند، توسط گروه سازمان مجاهدین خلق ایران، با شلیک ۶۵ گلوله کشته شد. بنا به اختلافات بسیار شهید آیت با موسوی، بر اسرار این ترور افزوده شد.

به گزارش “دانشجونیوز“؛ پریسا حیاتی/ سیدحسن آیت در سوم تیرماه ۱۳۱۷ در نجف‌آباد اصفهان به دنیا آمد. او در خانواده‌ای مذهبی پرورش یافت و پس از گذراندن دوران دبستان و دبیرستان در شهر نجف‌آباد، تحصیلات عالیهٔ خود را در رشته‌های دبیری ادبیات، علوم اجتماعی، حقوق و جامعه‌شناسی در دانشسرای عالی (که بعدها دانشگاه تربیت معلم شد) و دانشگاه تهران به اتمام رساند و همزمان با تحصیل در دانشگاه، دروس حوزوی را نیز آموخت و به زبان‌های عربی، انگلیسی و فرانسوی نیز تسلط پیدا کرد. تحصیلات متنوع آیت باعث شد که برای مدت زیادی در زمرهٔ دانشجویان، با محافل روشن‌فکری دانشگاه ارتباط مستقیم داشته باشد. از جمله اینکه وی در دوره کارشناسی ارشد رشتهٔ جامعه‌شناسی با ابوالحسن بنی‌صدر همکلاس بوده است. همچنین وی دوره روزنامه نگاری خود را در مؤسسه اطلاعات پشت سر گذاشت.

حسن آیت در اواخر سال ۱۳۳۹ به عضویت حزب زحمتکشان ملت ایران درآمد. بنیان‌گذار این حزب مظفر بقایی از پر رمز و راز ترین رجال سیاسی تاریخ معاصر ایران است. حسن آیت در نامه ۹۴ صفحه‌ای که در سال ۱۳۴۲ برای مظفر بقایی نوشت و هم اکنون در کتابخانه مجلس شورای اسلامی نگهداری می‌شود آورده‌است:

《موقعی که من به حزب آمدم موقعی بود که جنابعالی در زندان بودید و دادستان ارتش برایتان تقاضای اعدام کرده بود. سر و صدای جبهه جدید ملی ایران را پر کرده بود و جراید تقریباً بالاتفاق در تمجید و تحسین و تعظیم جبهه ملی می‌کوشیدند و گویا در این مورد با یکدیگر مسابقه گذارده بودند. عده زیادی به این جبهه پیوسته بودند. گروهی از روی ایمان، گروهی از روی ترس و گروهی از روی طمع. در چنین موقعیتی بر خود فرض دانستم که رسماً افتخار عضویت حزب زحمتکشان ملت ایران را با وجود تمام مشکلاتی که در زندگی خصوصی من وجود داشت بیابم. با وجودی که تا آنجا که مقدور بوده است از نقاط قوت و ضعف جنابعالی با اطلاع بودم. 》

او در این نامه یادآور می‌شود که از رای اعتماد دکتر بقایی به کابینه های قوام، حکیمی و ساعد در دوره پانزدهم مجلس شورای ملی مطلع بوده است.

اندکی پیش از پیروزی انقلاب ۵۷، حسن حبیبی از اعضای نهضت آزادی، به در خواست امام خمینی(ره)، طرح اولیه یا پیش‌نویس قانون اساسی ایران را تهیه کرد. پیش‌نویس قانون اساسی که فاقد اصل ولایت فقیه بود، پس از تهیه مورد تأیید امام خمینی (ره) و بعد از آن شورای انقلاب قرار گرفت؛ ولی با توجه به آنچه در حکم نخست‌وزیری مهدی بازرگان آمده بود، دولت موقت و نیروهای متمایل به آن طرفدار تشکیل مجلس مؤسسان برای اصلاح پیش‌نویس قانون اساسی بودند که به پیشنهاد آیت الله طالقانی و تأیید امام خمینی(ره)، مجلس خبرگان برای تدوین قانون اساسی تشکیل گردید. مجلسی که شهید حسن آیت با عضویت در هیئت رئیسه آن، نقش کلیدی در ارائه و الحاق اصل ولایت فقیه به قانون اساسی ایران ایفا نمود. همچنین نقش مهمی در تصویب سپاه پاسداران و حتی شورای نگهبان در قانون اساسی داشت.
شهید سید حسن آیت، در روز چهارشنبه ۱۴ مرداد ۱۳۶۰ (پنج هفته پس از واقعهٔ هفتم تیر) ساعت هشت صبح، در مقابل منزلش در مرکز تهران، توسط گروه سازمان مجاهدین خلق ایران، با شلیک ۶۵ گلوله کشته شد.

ترور این شهید دقیقا روزی که قراربود در مجلس برای مخالفت با انتخاب میرحسین موسوی به عنوان وزیر امور خارجه ایران، مدارکی ارائه کند اتفاق افتاده. و بنا به اختلافات بسیار شهید آیت با موسوی، بر اسرار این ترور افزوده شد.

امیر سعید نقی زاده سهی، عضو واحد دانشجویی حزب جمهوری اسلامی و قائم مقام مدیرمسئول نشریه کارگری حزب (صالحان سازنده) که از قبل از پیروزی انقلاب اسلامی با شهید آیت حشر و نشر داشته است و خود را مرید ایشان می داند، می گوید: «شهید آیت، بارها در جلسات حزب، میرحسین موسوی و زهرا رهنورد را التقاطی معرفی می کرد و مخالف حضور او در بدنه ارشد حزب بود. شهید آیت تشکل هایی همچون جبهه ملی، نهضت آزادی و سازمان مجاهدین خلق را حلقه های پی در پی یک زنجیر می دانست و تشکیلاتی مثل جاما و جنبش مسلمانان مبارز را هم که حبیب الله پیمان رئیس آن بود، در چارچوب این جریان ارزیابی می کرد. شهید آیت معتقد بود که استعمار در برابر مبارزان اصیل، مبارزان قلابی و بدلی به وجود می آورد و از این رو میرحسین را یک انقلابی قلابی می دانست که برای انحراف جریان اصیل در میان آن قرار گرفته است»

همچنین اسدالله بادامچیان از اعضای شورای مرکزی حزب جمهوری اسلامی در توضیح چرایی مخالفت‌های سید حسن آیت با میرحسین موسوی گفته است: «دلیل مخالفت شهید آیت با موسوی فقط قضیه مصدق و کاشانی نبود. آیت می‌گفت میرحسین موسوی در خط آمریکایی‌هاست و اگر وزیر شود، با آمریکایی‌ها سازش می‌کند. البته آیت، آقای موسوی را حتی مهره بدلی استکبار هم نمی‌دانست، اما نظرش این بود که در آینده این‌چنین می‌شود. بنابراین می‌گفت من به‌عنوان نماینده مجلس، حق قانونی و وظیفه شرعی دارم که با مسئولیت دادن به چنین عنصر غیرصالحی که احتمال وابسته شدن در آینده یا در دوران مسئولیتش را دارد، مخالفت کنم»

مدارک شهید آیت، برعلیه موسوی هم بعد از ترور مفقود شد. و میر حسین موسوی که در ۱۴ تیر ۱۳۶۰ به وزارت امور خارجه منصوب شده بود، بعد ها به نخست وزیری رسید. عملکرد موسوی در تمام دوران کاریش بسیار پر ابهام و تاریک است به طوری که با جرات می توان گفت او فردی درست برای این پست ها نبوده ولی به علت حذف افراد مخالفی چون شهید آیت که موسوی را شدیداً مورد حمله قرار می داد و مطمئن بود که او روزی کشور را به آمریکایی ها خواهد فروخت. در آشوب های ۸۸ حرف های شهید آیت به وقوع پیوست. موسوی با به آشوب کشاندن کشور فرصت طلایی را فراهم کرد تا آمریکا با تحریم و فشار های بیشتر بر ملت ایران، کمر نظام را بشکند. شاید اگر شهید آیت ۱۴ مرداد۱۳۶۰ به مجلس رسیده بود و مدارکش را ارائه کرده بود خیلی از اتفاقات تاریخ معاصر انقلاب رخ نمی داد حتی شاید شرایط جنگ به نحو دیگر رقم می خورد.
هزاران شاید و ای کاش ها وجود دارد که همه از سر بی خبری ما مردم رخ داده. و اگر خون هزارن شهیدمان حافظ اهداف مقدس این انقلاب نبود با این همه تحریف و سانسور شهدا و افراد موثر برای کشور، حتی یک روز هم خدا، عنایتی به ما نمی کرد.

منابع: اسناد انقلاب اسلامی، خاطرات محمد مُکری، هابیلیان و …

 

انتهای پیام/

پاسخ دادن

ایمیل شما منتشر نمی شود. فیلدهای ضروری را کامل کنید. *

*