شنبه, ۲۹ شهریور , ۱۳۹۹
2 صفر 1442
Saturday, 19 September , 2020
۞ امام علی (ع) می فرماید:
هر کس از خود بدگویی و انتقاد کند٬خود را اصلاح کرده و هر کس خودستایی نماید٬ پس به تحقیق خویش را تباه نموده است.

موقعیت شما : صفحه اصلی » خبر فوری » خبر وسط » یادداشت
  • شناسه : 298999
  • ۲۴ مرداد ۱۳۹۹ - ۱۸:۱۲
ما دو قبله داریم…
ما دو قبله داریم…
یادداشت/ مصعب یحیایی

ما دو قبله داریم…

ما دو قبله داریم. یکی سوی《بیت‌الله الحرام》و یکی هم سمت《بین‌الحرمین》. و از روزگار قدیم، پویش داشتیم رو به کربلا که هر صبح دست به سینه بایستیم و سلام بدهیم.

به گزارش دانشجونیوز؛ مصعب یحیایی/ محرم دارد سر می‌رسد از راه. صدای پای قافله‌ را می‌شنوید؟ پیراهن مشکی‌تان را دم دست بگذارید امت رسول‌الله. جا نمانید از《سفینة‌النجاة》جماعت!

ما را چه به آدم‌هایی که الهیاتِ《غربِ بُریده از آسمان》را وحی مُنزل می‌دانند؛ و حسینی که نامش زینت عرش الهی‌ست را یک بشرِ زمینیِ خشونت‌طلب؟! بگذار بلغور کنند و کشته بسازند و جار بزنند در رسانه‌های‌شان که《وایِ دین و وایِ مردم… عمه‌ی خودمان در هیأت کرونا گرفت و خاله‌ی‌مان با غذای نذری مُرد…!》

کم گفته‌اند مگر این سال‌ها و کم نیش و کنایه زده‌اند به اصحاب آخرالزمانی عاشورا؟!

ما را چه به جماعتی که دین را《افیون توده‌》می‌دانند و سجده به خدا را نافی اختیارِ بشر؛ وانگهی رهای‌شان کنی روزی هزار بار تعظیم می‌کنند به سمت کاخ سفید و دخیل می‌بندند بر در و پنجره‌ی آستان کدخدا و الغوث الغوث سر می‌دهند پشت دیوار سفارت سوئیس!

گوش‌تان را به دهانِ این جماعتِ وسواسِ خناس نسپرید. پیراهن‌های مشکی‌تان را آماده کنید امت! شیعه عادت دارد به زخم‌زبان. هر کس نداند من و ما که می‌فهمیم آن‌هایی که جهادی پای کار بودند و ضد‌عفونی کردند و ماسک دوختند و دستکش تولید کردند، همین بچه‌هایی هستند که زیر علمِ《علمدار کربلا》قد کشیده‌اند و به نام نامی《علی‌اکبر》ایستاده‌اند کنار کادر درمان. و الا که این حضراتِ زبان‌دراز، جز سیگار برگ و نشستن در کافه‌‌های نمور و دود‌اندود و لاف زدن و لاو ترکاندن، حظی نبرده‌اند از منّورالفکری!

بپرسید الساعه《طلاب جهادی》کجای خط مبارزه با کرونا ایستاده‌اند و آخرالامر چقدر دست‌مزد می‌گیرند بابت مردم‌داری‌شان.

محرم دارد سر می‌رسد از راه. عَلَم و پرچم و کُتَل‌ها را بتکانید و گرد و خاک بردارید از سر و روی سنج و دمام‌های دسته‌های عزا.

بی‌خیالِ پویش و هشتک‌سازی‌هایِ سیاهی‌لشکر اجانب! نزد بچه شیعه‌ها هر خانه که نه؛《هر دل، یک حسینیه》است و روز هیأتی‌ها بی ذکر《یا‌حسین》شب نمی‌شود که! نه این‌که مخالف باشیم با فاصله‌گذاریِ اجتماعی و بی‌اعتنا شویم به پروتکل‌ها؛ و نه حتی بدبینیم به پویش #هر_خانه_یک_حسینیه؛ فصل‌الخطاب برای من و ما حرف رهبری‌ست که خودش و امت را ملزم می‌داند به دستور ستاد ملی کرونا. لکن شک دارم که شیطنتی نباشد پشت این پویش! مگر غیر این بوده تا به حال؟! اجاق خانه‌ی ما سال‌هاست که به نیت و نذر اصحاب کربلا داغ می‌شود؛ و مهر سجده‌های‌مان اگر《تربت اعلی》نباشد، اُنچنان غم‌باد می‌گیریم کأنه کاهلی کرده‌ایم در صلات یومیه! اصلاً ما زبان‌ باز‌ کردن‌مان را مدیون کام گرفتن از همین تربتیم.

ما دو قبله داریم. یکی سوی《بیت‌الله الحرام》و یکی هم سمت《بین‌الحرمین》. و از روزگار قدیم، پویش داشتیم رو به کربلا که هر صبح دست به سینه بایستیم و سلام بدهیم. پویش داشتیم، زمانی که پویش مد نبود!

و راستش که همه‌ی‌مان مستأجر سایه‌بان‌های خیابان بین‌الحرمینیم. خانه کجا بود اصلاً؟!《ما عمری‌ست خانه‌خراب حسینیم…》

انتهای پیام/

پاسخ دادن

ایمیل شما منتشر نمی شود. فیلدهای ضروری را کامل کنید. *

*