چهارشنبه, ۳۰ مهر , ۱۳۹۹
5 ربيع أول 1442
Wednesday, 21 October , 2020
۞ امام علی (ع) می فرماید:
هر کس از خود بدگویی و انتقاد کند٬خود را اصلاح کرده و هر کس خودستایی نماید٬ پس به تحقیق خویش را تباه نموده است.

موقعیت شما : صفحه اصلی » خبر وسط » یادداشت
  • شناسه : 299873
  • ۲۷ شهریور ۱۳۹۹ - ۲۱:۰۸
  • نویسنده : مرضیه تمیمی
شعر عضو جدا نشدنی فرهنگ تمدن ایرانی
شعر عضو جدا نشدنی فرهنگ تمدن ایرانی
یادداشت دانشجویی/ مرضیه تمیمی

شعر عضو جدا نشدنی فرهنگ تمدن ایرانی

شعر عضوی جدا نشدنی از فرهنگ تمدن و نگاه ایرانی است، در روح و جان هر ایرانی ریشه دوانده و عمق قلبشان را در نوردیده است.

به گزارش “دانشجونیوز“؛ مرضیه تمیمی/ شعر عضوی جدا نشدنی از فرهنگ تمدن و نگاه ایرانی است، در روح و جان هر ایرانی ریشه دوانده و عمق قلبشان را در نوردیده است.

شعر کوچه به کوچه تفکرات مردمان این سرزمین سفر کرده و بر قلم های آنان بوسه ای از عمق جان نشانده است.

گویی از بَدو حضور، بازدم های بسیاری را به خود وابسته کرده که لالایی هایی با زبان شیرین ایرانی نسل به نسل و سینه به سینه خود را به کودکان اکنون سپرده است. هر نسل از ایران عاشقانه کلمات را زینت داده اند و شعری از مامن گاه تصورات خویش بر کاغذها به یادگار گذاشته اند.

نه تیشه هایی از جنس فقر ذهن مخلوص شعران را به دار دنیا افکنده و نه دستورات بی خردانه پادشاهان به اصطلاح توانمند، ریشه ی شعر و ادب پارسی را خشکانده است.
هنوز هم شاعرانی از نسلِ حافظ مرزها را در هم می شکافند، برای رویش فهم و اندیشه ی ایرانی، بر سکوی قهرمانی توانایی ها وجهان، عظمت ایران و ایرانی را با زبان شیرین سعدی ها نقل می کنند.

شعر ایرانی، در هر دوره هم زمان با شیوایی و فصاحت و بلاغت خود حماسه های خونین و ماندگار را با قدم هایی مستحکم بیان نموده است؛ چه در معرکه رستم؛ (در حوالی شعرهای فردوسی) و چه درشعرهای آهنگین دوره ی انقلاب اسلامی که شور و شعف جوانان را دو چندان نمود.

شهریار از جمله بزرگ مردان شعر معاصر با تمام قوا برای پا گذاشتن شعر بر جهانی نو همراه با واژه های جدید تمام تلاش خود را کرد.

باشد که قدر یکایک زحمات این بزرگ مردان از مسعود سعدها تا شهریاران و نظری ها و… بدانیم و همواره کفش های آهنین به پا کرده از تفاسیر و حواشی پیش رو هراسی نداشته و تمام قوای خود را برای حراست از این ریشه ی عمیق و متصل به ایران و ایرانی به کار ببریم و در تکامل واژه ها کمی تامل به کار ببریم چرا که هر مصرع از زبان هر شاعر ایرانی از زبان ایرانی است که به نسل های بعدی خود هدیه می دهد.

انتهای پیام/

پاسخ دادن

ایمیل شما منتشر نمی شود. فیلدهای ضروری را کامل کنید. *

*