سه شنبه, ۶ آبان , ۱۳۹۹
11 ربيع أول 1442
Tuesday, 27 October , 2020
۞ امام علی (ع) می فرماید:
هر کس از خود بدگویی و انتقاد کند٬خود را اصلاح کرده و هر کس خودستایی نماید٬ پس به تحقیق خویش را تباه نموده است.

موقعیت شما : صفحه اصلی » خبر وسط » دل نوشته دانشجویی
  • شناسه : 300510
  • ۱۱ مهر ۱۳۹۹ - ۱۹:۴۴
  • نویسنده : سیده زهرا میرجهانمرد
روا نبود چنین سوختن
روا نبود چنین سوختن
دل نوشته دانشجویی/ سیده زهرا میرجهانمرد

روا نبود چنین سوختن

روا نبود پس از ماه ها تعطیلی ناشی از کرونا چنین سوختن؛ روا نبود اکنون که هوای جنوب کمی رو به خوشی می رود، این چنین ناخوشی. روا نبود جوانی روی شانه های مادرش در ملاعام زار زار گریه کند. روا نبود دویدن از سرِ درماندگی را دیدن و درنهایت از پا افتادن. روا نبود کم توجهی هایی که نهایتش شد این آتش ها و همه وسایل گداخته شده.

به گزارش “دانشجونیوز“؛ سیده زهرا میرجهانمرد/ آتش شعله می کشید؛ دل هایمان همراهش…

خیابانِ منتهی به دریا نظاره گر بود. بازارچه ساحلیِ دیلم دود می شد و به هوا می رفت.

اندک آبِ ماشینِ آتش نشانی شهرم سعی در فروکش کردن شعله ها داشت…
ولی شعله های جان و دل را چه کسی خاموش می کرد؟

در ۱۰ مهرماه ۹۹ چشمانم دید؛
شکستنِ یک جوان را…
تخریب شدن رویاهایش را…
نابودی اهداف و آرزوهایش را…

چشمانم دید؛
گریه کردن مردهای غیور شهرم را…
چشمانم دید؛
درماندگی و شرمساری پدری را…

درد دارد ببینی همه سرمایه ات به باد می رود و هیچ کاری از دستت برنیاید.
درد دارد وای وای از درماندگی بشنوی و هیچ کاری از دستت برنیاید.
درد دارد ۶ ساعت سوختن آرزوها را نظاره گر باشی و هیچ کاری از دستت برنیاید.
درد دارد همیشه و همیشه شاهد محرومیت شهرت باشی و الان کاری از دستت برنیاید.

درد دارد… بی دغدغگی برخی را دیدن؛
کمبود امکانات و تجهیزات را دیدن؛
هشتگ های بدون نتیجه را دیدن؛
مسئولینی ک صرفا برای عکس آمده اند را دیدن.

این صحنه ها… درد دارد.

روا نبود چنین سوختن؛
روا نبود پس از ماه ها تعطیلی ناشی از کرونا چنین سوختن؛
روا نبود اکنون که هوای جنوب کمی رو به خوشی می رود، این چنین ناخوشی…
روا نبود جوانی روی شانه های مادرش در ملاعام زار زار گریه کند.
روا نبود دویدن از سرِ درماندگی را دیدن و درنهایت از پا افتادن.
روا نبود کم توجهی هایی که نهایتش شد این آتش ها و همه وسایل گداخته شده.

مردِ شهرم…
مثل همیشه قدرتمند بمان.
مثل همیشه غیرتمند بمان.
مثل همیشه…

یا علی بگو…
شهرت،
خانواده ات،
خودت…
به غیرتت،
به استواریت،
به ایستادن و مقاومتت،
محتاج است.

سخت است؛
ولی بساز.
مثلِ همیشه…

امید را از نو بساز.

کاخ آرزوهایت را از نو بساز.

بازار شاد و زیبای شهر را از نو بساز.

 

دعایم بدرقه راهت… مردِ غیرتمند شهرم.

دعا کنیم…
برایِ آرامشِ دل های آتش گرفته…

انتهای پیام/

پاسخ دادن

ایمیل شما منتشر نمی شود. فیلدهای ضروری را کامل کنید. *

*